Vrijdag 22 september 2001 was alle leiding welkom voor een weekendje zonder jeugdleden, een leidinweekend dus. Bij het hek van de Kammeel werd de leiding opgewacht door en monnik met peutlamp. Dat beloofde al wat, en het paste bij de rare brieven die we al maanden van tevoren hadden gehad. Over de duisternis en over de rilling. Want niemand, behalve de organisatie wist wat er ging gebeuren..... We mochten ook niet het welpen/kabouterhok in. Vreemde zaken dus.

Na een kopje koffie of thee (uitgedeeld door en wat minder zwijgzame montrix (vrouwlijke monnik) werden we dan toch uitgenodigd in het hok van de groene speltakken. Dat was echter behoorlijk verbouwd. Er was wat minder verlichting, er stond een doodskist met een paar handjes, een schaal waar rook uitkwam en er was een troon met daarop een lelijke dikke oppermonnik (sorry Wim).

De oppermonnik legde ons uit dat we diverse opdrachten gingen vervullen om weer uit zijn rijk weg te kunnen. Eerst gingen we individueel zoveel mogelijk opdrachten doen, om te zien welke kwaliteiten iedereen had. Bijvoorbeeld een band plakken, een hotelschakeling maken, een computertekening maken, een quizzz oplossen, tangrams maken, enzovoort.

Ashley pioniert wat

Maris gaat de computer te lijf

Marnix maakt een hotelschakeling

Nadat we deze beproevingen hadden doorstaan werden er drie teams gemaakt. Ieder teamlid bracht zijn eigen kwaliteit in en op deze manier ontstonden er even sterke teams. Om toch nog wat crea bezig te zijn, gingen we per team een das maken en namen verzinnen. De namen van de teams wearen: de WWW-tjes, de roze rakkers, de kwakjes. Erg originele namen , maar het was al wat later zeg maar. Deze teams moesten het de volgende dag tegen elkaar opnemen. Met hoe en wat, dat wisten we toen nog niet. Maar voordat het de volgende dag was, gingen we natuurlijk eerst nog even gezellig bij een kampvuurtje wat drinken, en eten.

De volgende morgen vroeg op (8.00 uur) en een lekker ontbijtje. Dan de uitleg van wat er die dag gaat gebeuren: heel veel verschillende opdrachten, die elk binnen een korte tijd moeten worden gedaan. Bijvoorbeeld een puzzl op de computer, of pictionary per computer. Of zonder het aanraken der draden door een spinneweb, zo snel mogelijk een buikschuif, of geblinddoekt een touw volgen. Naast deze korte opdrachten ware er ook nog een paar rode draad opdrachten, die je willekeurig gedurende de hele dag mocht doen met je team. Een toren van papier van drie meter hoog, een hoorspel verzinnen, een elektrische schakeling in elkaar solderen, een website maken, en alle (40) woordzoekers in een puzzlboekje oplossen. Best wel uitdagingen. Voor iedere goed uitgevoerde opdracht kregen de teams een zandloper. Het team met de meeste zandlopers zou winnen.

Tussendoor hadden we ook nog eens lunch, maar zelfs toen ging iedereen door met de woordzoekers. Rond een uurtje of zeven was de tijd op. Eigenlijk was het gewoon tijd voor het avondeten. Dat was een uitgebreide maaltijd, klaargemaakt door Aart en wat stamleden. Lekker. Tijdens het avondeten genoten we nog van de slimme en komische hoorspelen, met een hoofdrol voor de eend van Rutger. Toen het eten was weggewerkt gingen de monniken in beraad over de einduitslag. Het bleek dat de Kwakjes derde waren geworden, de Roze Rakkers tweede en de WWW-tjes eerste. En toen was het tijd voor rust en wat lekkers.

De volgende ochtend weer redelijk vroeg op (09.00 uur). De organisatie had nog wat origineels in petto voor ons: een ochtendje work-out. Met z'n allen naar de gym van Aart Stichter. daar kleedden we ons om en gingen we ons luie zweet eruit persen. Eerst een klein uurtje zweten op de fiets (spinnen) en daarna aerobic en werken met gewichten en elastiek. Zeer vermoeiend allemaal, wel weer eens iets anders dan bowlen of paintballen. We kwamen dan ook weer topfit op de Kameel. Na deze afgeborsteld te hebben gingen we naar het pannenkoekenrestaurant in Elst voor de afsluitende lunch (konden we alles er weer aan eten wat we net waren kwijtgeraakt). Wouter en Frank namen de trekker. 

Tijdens de pannenkoeken hebben we afscheid genomen van Karin, ex-kabouterleiding, ex-sherpaleiding, ex-verkennerleiding en ex-groepsbegeleidster (+ ex van heel wat vriendjes). Ze kreeg van ons een mooi boeket en een spiegel met daarin onze namen gegraveerd (dank Paula). En toen was het tijd voor iedereen om weer naar huis te gaan....... Uitrusten van een ontzettend gaaf, afwisselend, vermoeiend en buitengewoon origineel weekeind. Bedankt organisatie (en stam voor de hulp).