“Blijf van m’n slaapzak af” gilde Maartje. “Vind je dat soms normaal?” vroeg Ester. Zoals gewoonlijk was het weer een klerezooi in één van de gidsententen. Na het bosspel gingen de gidsen braaf naar bed. Ze hadden net als altijd weer wilde plannen om elkaars tent te bezoeken. Ester vroeg: “Zullen we nou gaan?” en Laura had er ook wel zin in. Net toen zij op pad wilden gaan, kwamen Emma en Kim de tent binnen stormen. Ze hadden gelijk hun slaapzak meegenomen.
Het was inmiddels al 3 uur en ze hadden nog volop pret. Toen kwam er een schim voorbij. De rits vloog open en er klonk een gil… (dat was Emma). Iedereen dook in zijn slaapzak en wachtte bibberend af wat er zou gaan gebeuren. Er klonk een donderen de stem. Het was Bas. Een zak chips die in de weg lag vloog door de lucht, waarop Maartje, Laura en Ester ook volgden. Laura W. en Maaike werden ook even wakker, maar in de onoverzichtelijke puinhoop vielen zij spontaan weer in slaap. Emma en Kim werden met veel geweld de tent uitgesleurd. Er klonk weer gekraak. De tent ging dicht. Van de 5 slachtoffers werd niets meer vernomen.
Laura, Maartje, Ester, Maaike en Laura W.
Copyright 2001© Scoutinggroep Zuylensteyn.